Can you do me a favor? Stay.

Ik hou van uitslapen, trainen in een lentebos, Parijs, uitwaaien aan zee, fotoboeken, een dagje Antwerpen of Brussel, koken voor vrienden of familie, voorlezen, tv-kijken met zeer weinig licht aan, rondlopen in huis in felgekleurde broeken met zwarte bretellen, het terras van de Republiek, muziek luid opzetten, Franse film, lekker eten (vooral gerechten met zalm!), de geur van nieuwe boeken, jazz, uit eten gaan, brieven schrijven, dikke weekendkranten, Massimo Dutti, bezoekjes brengen aan mijn suikertante, mijn Ipod op shuffle zetten, ’s avonds naar een concertje of film gaan kijken, een platenwinkel binnenwandelen en buitenkomen met een zakje cd’s of LP’s, kinderen die in mijn armen springen, T-shirts met streepjes, theater, Bart Moeyaert, Desperados, ’s avonds in je bed kruipen met een bepaalde zin in je hoofd die je even daarvoor gelezen hebt of gelukkig zijn omdat je net een nieuw nummer ontdekt hebt, fotograferen, praten zonder woorden, picknicken met een draagbare platenspeler, gebreide pulls, Zuiderse steden bezoeken en ik hou ook van gek zijn in kleine dingen. Ja, ik hou van gek zijn. Als mijn kind later op vrijdagavond thuiskomt en mij vraagt ‘Papa, die grote toren in Frankrijk, hoe heet die?’ waarop ik dan plagerig vraag ‘Welke toren bedoel je?’ ‘Maar papa, je weet wel, die grote grijze!!!’ ‘Ah, bedoel je misschien de Eiffeltoren?’, dan wil ik die papa zijn die de volgende zaterdagmorgen keivroeg opstaat om met mijn kind naar Parijs te rijden om daar met hem de Eiffeltoren te beklimmen.